สักวันเราต้องจากกัน อย่าทะเลาะกันบ่อยเลยนะ

สักวันเราต้องจากกัน อย่าทะเลาะกันบ่อยเลยนะ

1. ชีวิตของคนเราก็เหมือนกับเส้นด้ายที่ถูกดึงออกมาจากหลอดด้ายทีละนิด ขณะที่ดึงด้ายออกมาจากหลอดนั้น บางทีเราก็รู้สึกกระหยิ่มว่ายังมีด้ายเหลืออยู่อีกมากมาย จึงชะล่าใจดึงด้ายออกมาใช้อย่างฟุ่มเฟือย

เพื่อที่จะพบว่าแท้ที่จริงแล้ว มีด้ายอยู่เพียงนิดเดียว เย็บผ้าได้เพียงนิดหน่อยก็หมด แต่ที่เราเห็นว่ายังคงมีด้ายเหลืออยู่มาก นั่นเป็นเพราะว่าแกนด้ายมันใหญ่ต่างหาก แกนด้ายหลอกตาให้เราพลอยชะล่าใจ

2. หากคุณหลงผิด ขอให้ระลึกไว้ว่า ฟ้าให้โอกาสคุณกลับตัวทุกเวลา นอกเสียจากคุณจะไม่ยอมกลับใจซะเอง

3. บางครั้งที่เราทำผิด สาเหตุเป็นเพราะสมควรใช้เหตุผล แต่เราใช้อารมณ์ในการ ตั ดสินแทน

4. ความกังวลครุ่นคิดไม่มีน้ำหนัก แต่มันเปรียบดั่งใบไม้ที่กำลังร่วงจากต้นในย ามหน้าแล้งโดยไม่รู้ตัว มันก็กองหนักทับรวมกันอยู่ที่พื้น ดังนั้น คิดอะไรให้s ะวั ง

5. ชีวิตคนเราคือบทเพลงอันแสนไพเราะ แต่ว่าอยู่ที่ใครเป็นผู้ขับร้อง และร้องอยู่กับใคร?

6. การรอคอยและความลังเล คือฆาตกรที่แล้งน้ำใจที่สุดบนโลกใบนี้

7. สิ่งที่ฉันกลัวก็คือ ฉันให้ใจแก่คุณ แต่คุณกลับยื่นมีดมาแทงฉัน (ไม่ว่าความรักระหว่างชายหญิง หรือมิตรภาพระหว่างเพื่อนก็ดี)

8. เวลาใครปาก้อนหินมาใส่คุณ อย่าขว้างปาก้อนหินกลับไป เก็บไว้เพื่อนำไปเป็นฐาน เวลาคุณสร้างบ้านจะดีกว่า

9. ตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่ เรารู้สึกว่ายังมีเวลาเหลืออีกถมเถไป แต่เราไม่รู้ว่าชีวิตของเรากำลังหมดไป พร้อมกับการฉีกปฏิทินในแต่ละวัน แต่ละเดือน แต่ละปี คุณไม่รู้ว่า พบกันครั้งหนึ่ง ก็หมดไปอีกครั้งหนึ่งแล้วเช่นกัน

10. ชีวิตนี้น้อยนัก สักวันหนึ่งเราก็ต้องจากกัน ไม่จากเป็นก็จากต าย สุดท้ายก็ต้องจากกันอยู่ดี

ที่มา ว.วชิรเมธี, Rugyim

Leave a Reply